e-mikroskopy.pl

Badania włókien respirabilnych na mikroskopach

04.01.2015 21:34

Laboratorium Pomiarów Zapylenia Powietrza (KD-2.2) wchodzące w skład Zespołu Laboratoriów Badawczych i Wzorcujących Głównego Instytutu Górnictwa, realizuje prace badawcze i usługowe m.in. w oznaczaniu ilościowym i jakościowym stężenia włókien respirabilnych w powietrzu atmosferycznym. Laboratorium posiada akredytację nr AB 005 Polskiego Centrum Akredytacji (PCA) w Warszawie.

 

W ramach projektu „Unia dla przedsiębiorczych” Program Konkurencyjność współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego nr WKP_1/1.4.2/2005/97/178/479 zakupiono mikroskop badawczy Olympus BX51 do światła przechodzącego z przystawką do kontrastu fazowego, prostą polaryzacją, kamerą cyfrową, oraz programem do wizualizacji i archiwizacji danych w 2007 r.
 

Fot. 1. Mikroskop badawczy Olympus BX-51 do światła przechodzącego z kontrastem fazy, polaryzacją, kontrastem Nomarskiego, kamerą cyfrową oraz programem do wizualizacji i archiwizacji danych

 

To stanowisko badawcze pozwoliło analizować ilościowo i jakościowo stężenie włókien respirabilnych w powietrzu, w tym włókien respirabilnych azbestu (Fot. 2).

Fot. 2.
Włókna respirabilne azbestu chryzotylowego w kontraście fazy (środkowa część zdjęcia), powiększenie 600x, immersja olejowa.

 

W 2009 r. dodatkowo wyposażono mikroskop badawczy Olympus BX51 w kondensor polaryzacyjny, beznaprężeniowy oraz zestaw do kontrastu Nomarskiego z projektu "Modernizacja zaplecza badawczego wykorzystywanego podczas rewitalizacji terenów zdegradowanych działalnością przemysłową". Dodatkowe wyposażenie mikroskopu w kondensor beznaprężeniowy umożliwiło bardziej czułe obserwacje mikroskopowe włókien respirabilnych w polaryzacji, jak i bardziej wiarygodną identyfikację włókien respirabilnych azbestu. Dotychczasowe wyposażenie mikroskopu w kondensor fazowo – kontrastowy dawało możliwość obserwacji włókien respirabilnych tylko w prostej polaryzacji. Natomiast technika kontrastu Nomarskiego pozwala obserwować włókna respirabilne pod mikroskopem w obrazie quasi-przestrzennym (Fot. 3). Ta metoda daje nam dodatkowe informacje o morfologii włókien, które wspomagają możliwość identyfikacji obiektów.

 

Fot. 3.
Włókno respirabilne azbestu chryzotylowego (środkowa część zdjęcia) widoczne w kontraście Nomarskiego, powiększenie 600x, immersja olejowa.

 

Obecnie stanowisko badawcze jest wykorzystywane do realizacji prac badawczych, których celem jest identyfikacja włókien respirabilnych w powietrzu atmosferycznym za pomocą mikroskopii optycznej, jak i porównanie tej metody z innymi technikami badawczymi.

 W naszym katalogu: Mikroskop OLYMPUS BX51

Opublikowane w: ▒ Recenzje mikroskopów
Autor:

Krzysztof Józwa

Wybrani producenci